Το φαινόμενο του θερμοκηπίου: η ατμόσφαιρα ως κουβέρτα

Οι ποσότητες αερίων του θερμοκηπίου που εκλύονται στην ατμόσφαιρα έχουν αυξηθεί ανησυχητικά τις τελευταίες δεκαετίες λόγω των εντεινόμενων ανθρωπογενών δραστηριοτήτων παγκοσμίως. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να παγιδεύεται θερμότητα στην ατμόσφαιρα, η οποία αλλιώς εκλύεται στο διάστημα, oπότε ενισχύεται το «φαινόμενο του θερμοκηπίου» ή αλλιώς υπερθέρμανσης του πλανήτη.

Πόσο «ενεργοί» είστε;

Στο παρελθόν, το κλίμα της Γης έχει μεταβληθεί πολλές φορές από φυσικά αίτια. Όμως, οι σημαντικές αλλαγές που παρατηρούνται τις τελευταίες δεκαετίες οφείλονται κυρίως στις εντεινόμενες ανθρωπογενείς δραστηριότητες, με αποτέλεσμα το γνωστό «φαινόμενο του θερμοκηπίου».

Το κλίμα της Γης διαμορφώνεται από μια συνεχή ροή ενέργειας από τον ήλιο. Θερμική ενέργεια, η οποία προέρχεται από τις ακτίνες του ήλιου, διέρχεται μέσα από την ατμόσφαιρα και θερμαίνει την επιφάνεια της Γης. Με αυτόν τον τρόπο οι άνθρωποι λαμβάνουμε θερμότητα από τον ήλιο, που είναι απαραίτητη για να επιβιώνουμε στη Γη.

«Το πράσινο κουτί» ...φροντίδα όλων μας

Η σημερινή κοινωνία αποτελείται από ανθρώπους που συχνά δεν είναι πλήρως ενημερωμένοι και συνειδητοποιημένοι για τον τρόπο που επηρεάζουν μέσω της συμπεριφοράς τους το περιβάλλον.

Η αντιμετώπιση όλων των προβλημάτων που αφορούν το περιβάλλον αποτελεί θέμα ενημέρωσης όλων μας. Κάθε στιγμή είναι κατάλληλη για να κάνεις κάτι και εσύ για το περιβάλλον. Αν ο καθένας από μας υιοθετήσει έστω και μια από τις παρακάτω συμβουλές το συνολικό αντίκτυπο στο περιβάλλον θα είναι πάρα πολύ σημαντικό. Οι συμβουλές βασίζονται στην τρίπτυχη αρχή που διέπει τη βιώσιμη κοινωνία.

Το κλιματικό μέλλον της Ελλάδας

Η καύση ορυκτών καυσίμων, η συνεχιζόμενη αποψίλωση των δασών, η χρήση λιπασμάτων, η ανεξέλεγκτη διάθεση απορριμμάτων και οι βιομηχανικές διεργασίες συντελούν στην αύξηση των αερίων του θερμοκηπίου στην ατμόσφαιρα. Η αλλαγή του κλίματος συμβαίνει, τα αποτελέσματά της είναι ήδη ορατά και πρόκειται να επηρεάσουν το σύνολο του πλανήτη.

Νερό: προσέχουμε για να έχουμε;

Η Παγκόσμια Ημέρα Νερού (22 Μαρτίου) καθιερώθηκε το 1992 στη συνδιάσκεψη του Ο.Η.Ε. για το περιβάλλον και την ανάπτυξη στο Ρίο ντε Τζανέιρο της Βραζιλίας, με στόχο την παγκόσμια ενημέρωση ότι το νερό τείνει να μετατραπεί σε αγαθό εν ανεπαρκεία και, κατ’ επέκταση, την κινητοποίηση φορέων, οργανώσεων και απλών πολιτών για την προστασία και τη διαχείριση των υδάτινων αποθεμάτων με μέτρο.

21η Μαρτίου: Παγκόσμια Ημέρα Δασοπονίας

H 21η Μαρτίου έχει καθιερωθεί από τη διεθνή κοινότητα ως η Παγκόσμια Ημέρα της Δασοπονίας και συμπίπτει με την έναρξη του εαρινού ηλιοστασίου, δηλαδή την πρώτη μέρα της άνοιξης.

Το δάσος έχει παίξει σημαντικό ρόλο στην εξελικτική πορεία του ανθρώπου, καθώς αποτέλεσε την πρωταρχική πηγή πρώτων υλών για αρκετές χιλιετηρίδες. Προϊόντα όπως το ξύλο για κατασκευές ή για καύσιμη ύλη, οι καρποί, τα θηράματα και η βοσκήσιμη ύλη βοήθησαν στην ταχύτατη ανάπτυξη και εξέλιξη του ανθρώπινου είδους. Τις τελευταίες δεκαετίες εκτιμήθηκαν και άλλες λειτουργίες του δάσους, όπως η δυνατότητα αναψυχής που προσφέρει, η στήριξη του εδάφους και η υποβοήθηση στην αποταμίευση νερού.

Οι οικολογικές συνέπειες της πύρινης καταστροφής

Παρά το γεγονός πως το μεγαλύτερο διάστημα της φετινής αντιπυρικής περιόδου εξελίχθηκε σχετικά ήπια, οι καταστροφικές πυρκαγιές που ξέσπασαν σε πολλά μέρη της χώρας το τελευταίο δεκαήμερο του Αυγούστου ανέσυραν μνήμες από το 2007 και κατέδειξαν για άλλη μια φορά τα τεράστια κενά που υπάρχουν στο εθνικό σύστημα δασοπροστασίας. Οι πυρκαγιές στη Σκύρο, στην Κάρυστο, στον Κιθαιρώνα και στη Ζάκυνθο έκαψαν σημαντικές δασικές περιοχές, ενώ οι δύο πυρκαγιές στο λεκανοπέδιο Αττικής έκαψαν κάποιους από τους τελευταίους πνεύμονες πρασίνου της πρωτεύουσας και επέδρασαν πάνω σε περιοχές που βρίσκονται υπό ισχυρή οικιστική πίεση.

Ανακύκλωση: ευθύνη και μέριμνα όλων!

Σ’ έναν κόσμο ιδανικό δε θα υπήρχαν απορρίμματα. Με προσεκτικό σχεδιασμό και με τη χρήση καταλλήλων τεχνικών, η παραγωγή απορριμμάτων θα μειωνόταν στο ελάχιστο και κατόπιν θα ανακυκλώνονταν μόνο τα αναπόφευκτα υπολείμματα. Δυστυχώς, όμως, ο κόσμος μας δεν είναι ιδανικός. Κάθε ανθρώπινη δραστηριότητα καταναλώνει πρώτες ύλες και ενέργεια και παράγει κάποιου είδους άχρηστα υπολείμματα, τα οποία πρέπει οπωσδήποτε να διοχετευθούν κάπου.