ΟΣΤΕΟΠΟΡΩΣΗ
Featured_7329

Αθήνα — Ένας στους τέσσερις ενήλικες ταλαιπωρείται από κάποια ρευματική πάθηση. Οι περισσότεροι έχουν εκφυλιστική αρθρίτιδα, οστεοπόρωση, οσφυαλγία, αυχεναλγία, και ρευματισμούς μαλακών μορίων.

Σύμφωνα με την ελληνική επιδημιολογική μελέτη ESORDIG, περίπου 200.000 Έλληνες πάσχουν από φλεγμονώδη ρευματικά νοσήματα, που είναι αυτοάνοσα. Αν και κάποιοι ασθενείς αρχικά προσφεύγουν σε ορθοπεδικό, όμως με τα νοσήματα αυτά ασχολείται αποκλειστικά η ρευματολογία.

Τα αυτοάνοσα ρευματικά νοσήματα είναι συχνότερα στις γυναίκες (οι ορμόνες του φύλου παίζουν κάποιο ρόλο), και αρχίζουν σε οποιαδήποτε ηλικία, ακόμη και στην παιδική. Είναι βέβαιο ότι κληρονομικοί παράγοντες επηρεάζουν την εμφάνιση τους, ωστόσο η φύση των παραγόντων αυτών, ή του τρόπου της κληρονομικότητας δεν είναι γνωστή ακόμη.

Ο τρόπος ζωής (άσκηση, διατροφή, κάπνισμα, επάγγελμα, τόπος διαμονής) και οι κλιματολογικές συνθήκες δεν σχετίζονται με την αιτιολογία, όμως κάποιοι από τους παράγοντες αυτούς φαίνεται να επηρεάζουν σημαντικά την έκφραση και εξέλιξη των νοσημάτων αυτών.

Το συχνότερο νόσημα είναι η ρευματοειδής αρθρίτιδα από την οποία πάσχουν περίπου 70.000 Έλληνες. Αλλα νοσήματα που μπορεί να εκδηλώνονται με παρόμοιο τρόπο είναι οι λεγόμενες οροαρνητικές σπονδυλαρθροπάθειες, με συχνότερη την αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα και την ψωριασική αρθρίτιδα, ο συστηματικός ερυθηματώδης λύκος, η σκληροδερμία, η φλεγμονώδης μυοπάθεια, η ρευματική πολυμυαλγία, και οι συστηματικές αγγειίτιδες με συχνότερη την κροταφική αρτηρίτιδα που κυρίως προσβάλλει ηλικιωμένα άτομα.

Οι πόνοι συνήθως οφείλονται σε φλεγμονή των αρθρώσεων (αρθρίτιδα), αλλά μπορεί να συνυπάρχουν διάφορα ενοχλήματα από φλεγμονή άλλων οργάνων διότι σε ορισμένους ασθενείς προσβάλλονται επίσης οι πνεύμονες, η καρδιά, τα μάτια, το δέρμα, το έντερο, οι νεφροί και το νευρικό σύστημα (εγκέφαλος και περιφερικά νεύρα).

Μεγάλη σημασία για τη σωστή αντιμετώπιση των αυτοανόσων ρευματικών νοσημάτων έχει η έγκαιρη διάγνωση. Εν συνεχεία, η θεραπευτική αγωγή πρέπει να αρχίσει άμεσα, ώστε η φλεγμονή να υποχωρήσει, αλλά και να διατηρηθεί σε μακροχρόνια ύφεση. Έτσι, με την κατάλληλη σε κάθε περίπτωση θεραπεία, η πλειονότητα των ασθενών έχει φυσιολογική ζωή. παρά το γεγονός ότι τα νοσήματα αυτά είναι χρόνια. Σε αντίθετη περίπτωση, η φλεγμονώδης ρευματική πάθηση εξελίσσεται και μπορεί να έχει σοβαρές επιπτώσεις στην υγεία των ασθενών, να οδηγήσει σε αδυναμία εργασίας, κινητική αναπηρία, αλλά και να απειλήσει ακόμη και τη ζωή.

Η επανάσταση στην αντιμετώπιση των ρευματικών παθήσεων ήρθε την τελευταία δεκαετία με τις λεγόμενες βιολογικές θεραπείες . Σήμερα υπάρχουν εννέα διαφορετικά τέτοια φάρμακα που χορηγούνται με επιτυχία σε περισσότερους από 3.000.000 ασθενείς παγκοσμίως.

Τα φάρμακα αυτά εμποδίζουν την δράση συγκεκριμένων ορμονών του ανοσολογικού συστήματος, των κυταροκινών. Οι κυτταροκίνες υπερπαράγονται στους ασθενείς και ευθύνονται για τη χρόνια φλεγμονή και την καταστροφή των αρθρώσεων.

 

Φάρμακα που αναστέλλουν την κυτταροκίνη TNF είναι τα Infliximab, Etanercept, Adalimumab, Golimumab, Certolizumab, τις κυτταροκίνες Ιντερλευκίνη -1 και Ιντερλευκίνη-6 τα Anakinra και Tocilizumab, αντίστοιχα, ενώ δύο άλλα βιολογικά φάρμακα τα Rituximab και Abatacept λειτουργούν με πιο πολύπλοκο μηχανισμό.

Σε σύγκριση με τα παλαιότερα φάρμακα οι βιολογικές θεραπείες είναι αποτελεσματικότερες και ασφαλέστερες, αλλά το πότε, για πόσο και σε ποιόν θα χορηγηθούν εξαρτάται από την απόφαση του ρευματολόγου.

Όλες οι εξελίξεις στο πεδίο των βιολογικών θεραπειών θα παρουσιασθούν και θα συζητηθούν στο 22ο Πανελλήνιο Ρευματολογικό Συνέδριο, που διεξάγεται στην Αθήνα.

Πρόκειται για ακριβά φάρμακα, αλλά ευτυχώς κάθε Έλληνας όταν χρειάζεται έχει δωρεάν πρόσβαση σε αυτά. Οι ενδείξεις και οι αντενδείξεις των βιολογικών φαρμάκων τροποποιούνται συνεχώς καθώς με τις τρέχουσες μελέτες όλο και περισσότερη εμπειρία συσσωρεύεται.

Αν και οι παρενέργειές τους είναι σχεδόν πάντα αντιμετωπίσιμες, ακριβώς επειδή πρόκειται για νέα φάρμακα, οι προφυλάξεις και οι προϋποθέσεις με τις οποίες πρέπει να χορηγούνται, είναι αποκλειστική αρμοδιότητα του ειδικού ρευματολόγου και μπορεί να διαφέρουν στα διάφορα νοσήματα, αλλά και από ασθενή σε ασθενή με το ίδιο νόσημα.

Γενικά, οι προοπτικές για ακόμη καλύτερη θεραπευτική αντιμετώπιση των φλεγμονωδών ρευματικών παθήσεων είναι πλέον μεγάλες και πολλά ακόμη φάρμακα δοκιμάζονται ερευνητικά. Η αισιοδοξία για οριστική θεραπεία των νοσημάτων αυτών τα επόμενα χρόνια φαίνεται σήμερα να είναι δικαιολογημένη.

Περισσότερα άρθρα στην ενότητα Οστεοπόρωση

Σχετικά Άρθρα

Αναζήτηση Γιατρού

Πείτε μας τη γνώμη σας

Εσείς παίρνετε πρωινό;

Ajax-indicator

ή Δείτε τα αποτελέσματα