ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΗ ΥΓΕΙΑ
Featured_fb_post3

Η σύγχρονη γυναίκα καλείται να ανταπεξέλθει σε πολλαπλούς ρόλους και σχέσεις, να εξισορροπήσει τις δικές της ανάγκες, τις ανάγκες της εργασίας της και τις ανάγκες των σημαντικών άλλων (π.χ. του συντρόφου, των παιδιών ή και των γονιών) και να διαχειριστεί το χρόνο κατάλληλα και δίκαια για όλους.

την προσπάθεια αυτή, μπορεί συχνά να βιώνει σύγκρουση, ενοχή, ματαίωση, θυμό, απογοήτευση, απόγνωση, ανεπάρκεια. Τα συναισθήματα αυτά είναι αναπόφευκτο να δημιουργηθούν. Το θέμα είναι, πώς μπορούμε να τα διαχειριζόμαστε και πώς μπορούμε να ρυθμίζουμε την επαφή μας με τους σημαντικούς άλλους της ζωής μας, ώστε να αποκτήσουμε μια εσωτερική ισορροπία και να αισθανόμαστε ότι δίνουμε και παίρνουμε μια ευχαρίστηση από τις σχέσεις μας.

Βασική προϋπόθεση στο να αποκτήσουμε εσωτερική ισορροπία είναι να θυμόμαστε να ικανοποιούμε τις προσωπικές μας ανάγκες, λαμβάνοντας υπόψιν ότι αν δεν τις φροντίσουμε, δεν θα έχουμε τη δυνατότητα να ανταποκριθούμε αποτελεσματικά σε κανέναν από τους ρόλους μας.

Φροντίζοντας σταθερά τις ανάγκες μας (για σωστή διατροφή, για διασκέδαση, για ερωτική επαφή, για χαλάρωση κ.λπ.) μπορούμε να έχουμε την ενέργεια, την ηρεμία και την παρουσία που χρειάζεται για να είμαστε δημιουργικές.

Επίσης, σε όσους περισσότερους ρόλους είμαστε, τόσο πιο δύσκολο είναι να εξισορροπήσουμε τις ανάγκες μας. Συνεπώς, χρειάζεται να επιλέγουμε ρόλους που ταιριάζουν στη φύση, την κλίση και την μοναδικότητά μας, καθώς επίσης να έχουμε εξετάσει προσεχτικά την ανάληψη ενός νέου ρόλου, π.χ. μέλος ενός συλλόγου, διαχειρίστρια, εθελόντρια κ.λπ. διότι απαιτεί δέσμευση, επιπλέον ενέργεια και χρόνο.

Με την ανάληψη ενός ρόλου, διαταράσσονται αυτόματα οι ισορροπίες και δημιουργείται η ανάγκη προσαρμογής στο νέο ρόλο. Για παράδειγμα, όταν ένα ζευγάρι αποκτά παιδί, η δημιουργία του ρόλου του γονιού, διαταράσσει ισχυρά τις ισορροπίες ανάμεσα στο ζευγάρι. Παρόλα αυτά, με το πέρας του χρόνου, το ζευγάρι έχει τη δυνατότητα να δημιουργήσει νέες ισορροπίες. Προϋπόθεση είναι να δοθεί από το ζευγάρι ο απαραίτητος χρόνος για προσαρμογή στη νέα κατάσταση. Κατά την περίοδο της προσαρμογής μπορεί να προκύπτουν πολλά δύσκολα συναισθήματα. Είναι φυσικό να αισθανόμαστε κούραση, άγχος, στεναχώρια, θλίψη, ανεπάρκεια, φόβο και ότι άλλο μπορεί να σημάνει για εμάς αυτός ο νέος ρόλος στον οποίο καλούμαστε να ανταποκριθούμε. Κατά την περίοδο της προσαρμογής, είναι βοηθητικό να δώσουμε χώρο και να μπορούμε να αφουγκραστούμε αυτό που αισθανόμαστε χωρίς να το κρίνουμε, χωρίς να επικρίνουμε τον εαυτό μας ή ακόμα και τον σύντροφό μας.

Αυτή η πρώτη φάση αποδοχής των συναισθημάτων και η ικανότητα να μπορούμε να στεκόμαστε σε αυτό που νιώθουμε χωρίς επίκριση, θεμελιώνει την προσαρμογή σε κάθε καινούργιο ρόλο που αναλαμβάνουμε.

Ο ρόλος μου ως γονιός

Ο χρόνος μας είναι περιορισμένος. Όμως, ακόμα και όταν έχουμε περισσότερα από ένα παιδιά, προσπαθούμε να ορίζουμε τακτικά ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα αποκλειστικού χρόνου με το κάθε παιδί για να παίζουμε μαζί. Η λέξη «παίζουμε» σηματοδοτεί το χρόνο που περνάμε με το παιδί μας κάνοντας κάτι που μας ευχαριστεί, είτε πρόκειται για μια ζωγραφιά, μια κατασκευή, να διαβάσουμε ένα βιβλίο, να κάνουμε μαζί κάποιο άθλημα. Κατά τον αποκλειστικό μας χρόνο, αφήνουμε το παιδί να προτείνει τι θέλει να κάνουμε κι απλά ακολουθούμε, εκτός αν αυτό που ζητάει είναι κάτι το οποίο δεν είμαστε  διαθέσιμοι να κάνουμε εκείνη τη στιγμή. Για παράδειγμα:

Είμαστε πολύ κουρασμένες και το παιδί μας ζητάει να παίξουμε κυνηγητό.

Σε αυτή την περίπτωση, συμφωνούμε μαζί σε μια άλλη δραστηριότητα που να είναι εντάξει και για τους δυο μας.

Ο αποκλειστικός χρόνος με το παιδί, μας βοηθάει να νιώσουμε οικειότητα και μας δίνει τη δυνατότητα να απολαύσουμε ο ένας την παρέα του άλλου.

Όσο πιο συχνά μπορούμε να εξασφαλίζουμε ποιοτικό χρόνο με το παιδί μας, τόσο πιο πολύ ενδυναμώνεται η σχέση μας.

Όταν μεγαλώνουμε μόνες τα παιδιά μας

Το να ζούμε μόνες με το/τα παιδιά μας σε κάποιες περιπτώσεις περιπλέκει περισσότερο τα πράγματα. Ως μόνος γονιός:

  • Θυμόμαστε να ζητούμε βοήθεια όταν τη χρειαζόμαστε. Η βοήθεια μπορεί να έρθει από ένα φίλο, μία φίλη, ένα συγγενή, ή έναν πολύ κοντινό μας άνθρωπο που μπορεί να μας διευκολύνει σε μία δύσκολη στιγμή.
  • Επιλέγουμε τους ανθρώπους στους οποίους μπορούμε να εμπιστευτούμε τη φροντίδα των παιδιών μας. Π.χ. Η δύσκολη δική μας σχέση με τον πατέρα ή την μητέρα μας καθιστούν αδύνατη την καλή επικοινωνία του παιδιού μας με τα συγκεκριμένα πρόσωπα. Επομένως, σε μία τέτοια συνθήκη, είναι προτιμότερο να μην τα επιλέγουμε ως σταθερά πρόσωπα φροντίδας των παιδιών μας.
  • Προσπαθούμε να δημιουργήσουμε ένα δίκτυο μαμάδων/γονιών καθώςοι άλλοι γονείς είναι μία πηγή από όπου μπορούμε να πάρουμε φροντίδα και υποστήριξη.
  • Μοιραζόμαστε τις δουλειές με άλλους γονείς ιδιαίτερα αν μένουμε στην ίδια γειτονιά.
  • Ανταλλάσσουμε playdates. Όταν τα παιδιά μας μεγαλώσουν λιγάκι, μπορούμε να κανονίζουμε playdates χωρίς απαραίτητα να συνοδεύουμε το παιδί μας σε αυτά. Αυτό μπορεί να δημιουργήσει χρόνο για να δουλέψουμε, για να περάσουμε αποκλειστικό χρόνο με το άλλο μας παιδί, ή απλά για να κάνουμε ένα διάλειμμα και να ξεκουραστούμε.

Ο ρόλος μας ως σύντροφοι

Πολύ συχνά μέσα από την πολυπλοκότητα των ρόλων μας χάνουμε την επαφή μας με τον/την σύντροφό μας και μπορεί να βιώνουμε μοναξιά και έλλειψη κατανόησης. Καθώς όμως η συντροφική σχέση είναι σημαντική στη ζωή μας, χρειάζεται να φροντίζουμε τις ανάγκες μας ως ζευγάρι. Αυτό σημαίνει να παρέχουμε προσωπικό χρόνο στην ύπαρξη του ζευγαριού για αγκαλιά, ερωτική επαφή, μοίρασμα, επικοινωνία, διασκέδαση. Και σε αυτή την περίπτωση μιλάμε για τον αποκλειστικό χρόνο που μπορεί να έχουμε με τον σύντροφό μας. Αυτό μπορεί να σημαίνει μία μικρή βόλτα για φαγητό οι δύο μας, ένα σινεμά, ή οτιδήποτε άλλο μπορεί να θέλουμε να μοιραστούμε με το σύντροφό μας. Αν  είμαστε και γονείς, και τα παιδιά μας είναι αρκετά μεγάλα (πάνω από δύο ετών) κανονίζουμε ανά διαστήματα να πάμε ένα ολιγοήμερο ταξίδι οι δύο μας.

Μέσα από το συντροφικό μας ρόλο παίρνουμε δύναμη για να μπορούμε να ανταπεξέλθουμε και στους υπόλοιπους τομείς της ζωής μας.

Ο ρόλος μας ως επαγγελματίες

Ο ρόλος μας ως επαγγελματίες είναι εξίσου σημαντικός καθώς συχνά καταλαμβάνει μεγάλο μέρος του χρόνου και της ενέργειας μας. Μπορεί να είναι ένας ρόλος τον οποίο αναλαμβάνουμε εξ ανάγκης, να είναι δηλαδή η ανάγκη επιβίωσης που μας ωθεί στο να ανταποκρινόμαστε στο ρόλο αυτό. Αν αναγνωρίζουμε μόνο αυτή τη διάσταση στον επαγγελματικό μας ρόλο, αυτό μπορεί να επιφέρει μεγάλες δυσκολίες στην ποιότητα της ζωής μας γενικότερα. Αν όμως πέρα από την διάσταση της επιβίωσης αναγνωρίζουμε ότι μπορεί να υπάρχει και η διάσταση της δημιουργικότητας στον επαγγελματικό μας ρόλο, να νοιώθουμε δηλαδή ότι μέσα από αυτό το ρόλο μπορούμε να δημιουργήσουμε, τότε μπορούμε  να νοιώθουμε ικανοποίηση. Το θέμα είναι να βρίσκουμε τρόπους να είμαστε δημιουργικές μέσα σε αυτό το ρόλο, όποια και αν είναι η δουλειά μας. Αν δεν τα καταφέρνουμε, παρόλες τις προσπάθειες, αυτό ίσως να σηματοδοτεί πως χρειάζεται να κάνουμε μία επαγγελματική αλλαγή.

Επίσης, ένα σημαντικό στοιχείο είναι να μπορούμε να απομονώνουμε τις ώρες της δουλειάς μας από τις υπόλοιπες ώρες της ημέρας. Δηλαδή, να μπορούμε να είμαστε αφοσιωμένες στην δουλειά μας συγκεκριμένες ώρες την ημέρα και μετά να αφήνουμε χρόνο για να ξεδιπλωθούν οι υπόλοιποι ρόλοι της ζωής μας.

Τέλος, επειδή το να μπαίνουμε σε νέους ρόλους είναι αναπόφευκτο μέρος της ζωής, ας θυμόμαστε να είμαστε επιεικής με τον εαυτό μας, δίνοντας χρόνο στην προσαρμογή σε κάθε καινούργιο ρόλο που αναλαμβάνουμε.

Κείμενο: Δεληκατερίνη Βένια, Σύμβουλος Γονέων Aware Parenting, Εμψυχώτρια Θεατρικής Έκφρασης, Ειδικευόμενη Ψυχοδραματίστρια

Περισσότερα άρθρα στην ενότητα Ψυχολογική Υγεία

Σχετικά Άρθρα

Αναζήτηση Γιατρού

Πείτε μας τη γνώμη σας

Φθινόπωρο. Τι σημαίνει για εσάς;

Ajax-indicator

ή Δείτε τα αποτελέσματα