ΙΑΤΡΙΚΗ ΓΩΝΙΑ
Featured_fb_post4

Σύμφωνα με την Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας (World Health Organization) ο αριθμός των ενηλίκων που πάσχουν από Σακχαρώδη Διαβήτη στον κόσμο τετραπλασιάστηκε από 108 εκατομμύρια το 1980 σε 422 εκατομμύρια το 2014! 90% από αυτούς έχουν νόσο τύπου 2, ενώ καταγράφεται ότι 1,6 εκατομμύρια θάνατοι το 2015 σχετίζονταν άμεσα με το διαβήτη. Σήμερα υπολογίζεται ότι λιγότεροι από το 50% των πασχόντων ρυθμίζουν ικανοποιητικά το σάκχαρό τους με δίαιτα, άσκηση ή φάρμακα.

Στην Ελλάδα, ο αριθμός των διαβητικών τετραπλασιάστηκε τα τελευταία 30 χρόνια! Με τα σημερινά επιδημιολογικά στοιχεία, υπολογίζεται ότι 8%-9% του πληθυσμού (800-900 χιλιάδες) έχουν διαγνωσμένο σακχαρώδη διαβήτη, ενώ υπάρχει ένα ποσοστό 3%-4% που δεν γνωρίζει ότι πάσχει από τη νόσο. Το πιο ανησυχητικό στοιχείο, είναι ότι ο διαβήτης τύπου 2 προσβάλλει πλέον όλο και μικρότερες ηλικίες, με αποτέλεσμα να παρουσιάζουν τον ίδιο κίνδυνο εμφράγματος μυοκαρδίου, με τον κίνδυνο που έχουν άνθρωποι που είναι κατά 15 χρόνια μεγαλύτεροί τους. Ο διαβήτης, δηλαδή, γερνάει πρόωρα την καρδιά και τα αγγεία.

Από τις αρχές του προηγούμενου αιώνα, αρκετοί γιατροί είχαν αναφέρει τη βελτίωση του διαβήτη μετά από επεμβάσεις στο στομάχι. Παρόλα αυτά, συνέχιζε να υπάρχει δυσπιστία για την χειρουργική αντιμετώπιση του σακχαρώδη διαβήτη. Από τη μια ερχόταν σε αντίθεση με τη λογική σκέψη ότι η έλλειψη ινσουλίνης θα μπρούσε να διορθωθεί μόνο με φάρμακα ή χορήγηση ινσουλίνης, και από την άλλη, η γνώση ότι η παχυσαρκία συνδέεται άμεσα με το διαβήτη οδηγούσε στη σκέψη ότι η απώλεια βάρους ήταν αυτή που διορθώνει το πρόβλημα.

Έπρεπε να δωθεί μια ενδελεχής απάντηση στην αιτία των εντυπωσιακών αυτών παρατηρήσεων. Έτσι, εν μέσω πολλών αντιδράσεων, ο καθηγητής FrancescoRubinoξεκίνησε στα μέσα της δεκαετίας του 2000 πειράματα σε διαβητικά ποντικάκια στο Στρασβούργο. Η επέμβαση παράκαμψης του στομάχου (gastric by-pass) αποδείχτηκε ότι βελτίωνε δραματικά το μεταβολισμό του σακχάρου χωρίς καμία μεταβολή στην πρόσληψη τροφής ή στο βάρος των πειραματοζώων.

Η Λαπαροσκοπική Χειρουργική Θεραπεία, με την αλλαγή που επιφέρει στην ανατομία του ανώτερου πεπτικού, επηρεάζει ευθέως το μεταβολισμό της γλυκόζης. Έχει πια αποδειχτεί ότι μεταβάλλεται η έκκριση μιας σειράς ορμονών από το λεπτό έντερο, οι οποίες επηρεάζουν την παραγωγή ινσουλίνης. Μετά το χειρουργείο, αλλάζουν δραματικά τα σήματα που στέλνει το πεπτικό στον εγκέφαλο, με συνέπεια να προκαλείται ανορεξία, σχετική αποστροφή στα γλυκά και απόλυτη ικανοποίηση με πολύ μικρές ποσότητες γλυκαντικών ουσιών. Παράλληλα, είναι εντυπωσιακή η στροφή των χειρουργηθέντων ασθενών σε υγιεινότερες διατροφικές επιλογές, κάτι που τους προκύπτει αβίαστα και όχι μετά από πίεση από γιατρούς ή διαιτολόγους.

Σειρά μελετών από μεγάλα Κέντρα της Ευρώπης και της Αμερικής δείχνουν ότι 80-89% των ασθενών που υποβλήθηκαν σε επέμβαση είτε απαλλάχτηκαν από τη νόσο είτε χρειάζονταν μικρή ποσότητα αντιδιαβητικών φαρμάκων είτε τη ρύθμιζαν μόνο με δίαιτα και άσκηση, μέχρι και 5 χρόνια αργότερα. Παράλληλα, χαρακτηριστική είναι η μείωση των συνοδών προβλημάτων του διαβήτη, όπως τα καρδιαγγειακά, τα εγκεφαλικά και ο κίνδυνος θανάτου, όπως αναφέρουν μελέτες με παρακολούθηση μέχρι και 20 χρόνια μετά την επέμβαση.

Από το 2016, οι διεθνείς οδηγίες που δημοσιεύτηκαν στο DiabetesCare, το επίσημο ιατρικό περιοδικό της Αμερικανικής Διαβητολογικής Εταιρείας (American Diabetes Association), και υιοθετήθηκαν από περισσότερες από περισσότερες από 60 επιστημονικές εταιρείες στον κόσμο (και από την Ελληνική Διαβητολογική Εταιρεία), σηματοδοτούν μια νέα εποχή στην αντιμετώπιση του σακχαρώδη διαβήτη! Μετά από αυτό, η χειρουργική προτείνεται ως ένα πολύ ισχυρό όπλο στη μάχη κατά του διαβήτη, κατ’ αρχάς για τους παχύσαρκους με Δείκτη Μάζας Σώματος (Body Mass Index) πάνω από 40 kg/m2, για τους παχύσαρκους με BMI μεταξύ 35 και 40kg/m2 εφόσον δε ρυθμίζονται επαρκώς, αλλά και για τους ασθενείς με BMI κάτω από 35 αν το σάκχαρό τους δεν ελέγχεται! (Ο Δείκτης Μάζας Σώματος [ΒΜΙ] προκύπτει από το πηλίκο του βάρους σε κιλά προς το τετράγωνο του ύψους σε μέτρα.) Επιπλέον, θα πρέπει να τονιστεί ότι η ασφάλεια αυτών των χειρουργείων σήμερα είναι ανάλογη καθημερινών επεμβάσεων όπως η χολοκυστεκτομή ή η υστερεκτομή, γίνονται λαπαροσκοπικά και θεωρούνται χαμηλού κινδύνου (θνητότητα <0,2%). Ακόμα, όλες οι οικονομικές αναλύσεις δείχνουν ότι το κόστος τους ισοσκελίζεται μέσα στα πρώτα 2-3 χρόνια με το μειωμένο κόστος διαχείρισης του διαβήτη.

Σήμερα, πολλοί παχύσαρκοι ασθενείς με διαβήτη ζούν απογοητευμένοι, έχοντας δοκιμάσει όλες τις διαθέσιμες θεραπείες χωρίς αποτέλεσμα. Η δυνατότητα της χειρουργικής παρέμβασης έρχεται να ανοίξει νέους ορίζοντες και να δώσει ελπίδα βελτίωσης και ίασης σε χιλιάδες συνανθρώπους μας. Για να διακρίνουμε ποιοί είναι αυτοί που θα ωφεληθούν περισσότερο από μια επέμβαση, είναι απαραίτητο να έχουν εξαντληθεί όλα τα συντηρητικά μέσα αντιμετώπισης της παχυσαρκίας και του διαβήτη! Ωστόσο, το να παραμένει κάποιος παχύσαρκος και διαβητικός πολλαπλασιάζει συνεχώς τις επιπτώσεις σε όλα κυριολεκτικά τα όργανα του ανθρώπινου οργανισμού και μειώνει τις πιθανότητες οριστικής λύσης του προβλήματός του. Με άλλα λόγια, όσο πιο παραμελημένη είναι μια περίπτωση, τόσο πιο πολύ αδυνατίζει η δυνατότητα της επιστήμης να βοηθήσει ριζικά και καθοριστικά.

Η εντυπωσιακή αλλαγή στη ζωή όσων υποβάλλονται σε χειρουργική επέμβαση αντιμετώπισης της παχυσαρκίας και του σακχαρώδη διαβήτη καταγράφεται καθημερινά δίπλα μας. Φράσεις όπως «ξαναγεννήθηκα», «τώρα ζω» ή «επιτέλους χαίρομαι τον εαυτό μου και την οικογένειά μου» ηχούν στα αυτιά μας συνεχώς και μας δίνουν δύναμη να συνεχίσουμε τον αγώνα για καλύτερες και ασφαλέστερες θεραπείες. Το χαρακτηριστικό της ριζικότητας που έχει η Χειρουργική Αντιμετώπιση μιας νόσου μπορεί πια να χρησιμοποιηθεί και στην αντιμετώπιση της Παχυσαρκίας και του Σακχαρώδη Διαβήτη τύπου 2.

Συμπερασματικά, ο αρρύθμιστος σακχαρώδης διαβήτης σε παχύσαρκους διαβητικούς θα πρέπει πλέον να αντιμετωπίζεται χειρουργικά. Η οδηγία αυτή ισχύει για τις περισσότερες χώρες της Αμερικανικής ηπείρου, της Ευρώπης και της Ασίας. Τα ποσοστά ίασης ή βελτίωσης της νόσου ξεπερνούν το 85%! Η σωστή και έγκαιρη αντιμετώπιση θα επιφέρει καλύτερα μακροχρόνια αποτελέσματα!

Επιμέλεια Κειμένου: Χ.Κ. Παππής, MD,PhD, FACS, Δ/ντής Γ’ Χειρουργικής Κλινικής Νοσοκoμείου Υγεία, Υπεύθυνος Τμήματος Παχυσαρκίας & Βαριατρικής Χειρουργικής, Πρόεδρος Ελληνικής Χειρουργικής Εταιρείας Παχυσαρκίας

Περισσότερα άρθρα στην ενότητα Ιατρική Γωνιά

Αναζήτηση Γιατρού

Πείτε μας τη γνώμη σας

Φθινόπωρο. Τι σημαίνει για εσάς;

Ajax-indicator

ή Δείτε τα αποτελέσματα